tarafından

ELİF Olabilmek…

“Elif” Olmak Zordur

“Elif” olmak zordur
cünkü “elif” olmak
yuvarlak bir dünyada dik durmanın
dik ve önde
belki acıyla
ama vazgeçmeden durmanın
dünya ne kadar dönerse dönsün
olduğu yerde kalmanın adıdır “elif” olmak

zordur “elif” olmak
“elif” olmak hep vurulmaktır
“elif” olmak yalnızca “elif” olmaktır

”elif” demeden hiçbir şey denilemez
ben “elif” dedim
artık her şeyi söyleyebilirim*

Dostum, “elif” olmayı dilemişim sanırım bir vakt-i seherde, bir cesaretle….zor(luğunu) bilmemişim o zamanlarda; dilemişim..yar’ın huzurunda bir “elif” misali durabilmeyi dilemişim; oysa şimdilerde dizlerimin bağı çözülür; diz çökerim..be’ye meylederim; “başlasın bu cümle artık!” derken yine “elif” misali kalıveririm bir bir’in huzurunda..yine zorlukla, yalnızca, yalın-ca…

“elif” olmak zor imiş!
ama her elif’in yanında akvâ olan’ın yardımı, yar’lığı var imiş!!

Dostum, bilir misin “elif “ olmaya talip olmak nedir, bilir misin insan nasıl “elif” olur? dilersin o’ndan sadece o’nun yar-lığını, dilenirsin…o’nun kucağından başka mekanlar sana soğuk gelir, üşürsün bir ağustos sıcağında..yürüdüğün yollar sana yabancı gelir; bildik mekanlar sıkar seni..tanımadığın sîmalar sana âşina gelir, tanımadığın kişiler senin niyazına girer; tanıdıkların ise yabancı nazarlarla bakarlar sana. hikmetine eremediğin hallerle örülür hayatın; susmayı seversin; sükûtu seversin; sükûtu hal edinenleri seversin…

Dostum, bilir misin, “elif” bağlanmaz kendisinden sonraki harfe…sadece kendinden önceki harfe bağlanır; en önceki’ne belki de..sen, dünyana sonradan girenlere sıkıca bağlandığın vakit “elif” olmaz adın..sanırsın ki o zaman üzerindeki zorluklar kalkacak; ama herkes yüklenir üzerine..yardımsız yar’lar doluşur dünyana..”yardımıyla gelen yar” gitti diye…

Aklımın al(a)madığı hallerin eteğinde gezinir dururum; belki aklım acziyetiyle susabilmeyi öğrenir diye..başımı tâ yüreğime kadar eğer, dinlerim o kısık fısıltıyı şimdilerde…

Dostum, şimdilerde “elif” der susarım; elimi bileğime koyar dinlerim nabzımı..atışları, dünyadaki hiç kimsenin isminde artmaz…yüreğim dünyadaki kimsenin isminde titremez; bu belki de lütuftur, yar’dandır …bu, belki de “elif “olmanın gereğidir.

allahu a’lem…

“elif” olmayı dileten de “var”imiş dostum;

“yar” olmayı dileyen imiş …

Alıntı:http://www.mollacami.com/konu/elif-olmak-zordur.html#comment-44802

tarafından

Ammaaaaan ! Şımarıksa Şımarık Nolcaaaamış !

Sevgili Günlük;

Seni de boşladım bu aralar ,kusura bakma artık.Hem alışsan iyi olur malum bahar kapıda sonrası pc başında duramam pek..Güneşli ve sevimli rüzgarın değerini bilip gezinmek lazım..Lazım da umarım planlarım değişmek zorunda kalmaz..Güzel düşünüyorum güzel düşünüyorum güzel düşünüyorum..düşünüyorum..yorum..um!

Hava bu gün kıştan kalma biliyor musun ? Kar yağarsa şaşırmayacam o derece soğuk,anlayacağın netice dondurucu soğuklar (biiiipppp) Ama ben Leyla ile Mecnun’un dilinden konuştum o kadar da ayıp sayılmaz :p

Ne ise (ahanda absalom gibi konştum) bu gün bi şımarık halim var anlamış değilim.Böyle sebepsiz şımarıklıkları seviyorum (gerçi bir de etrafımdakilere sormak lazım bakalım bu durumdan memnunlar mı?) Ammaaaaan bana be bir gün de böyle idare etsinler n’yapalım 😉

Nem (ben yazacağadım) Ben diyorum ki sevgili günlük; dost değil de arkadaş ortamında arada bir değişiklik yapmak lazım..Yeni insanlar tanımak farklı soluklara şahit olmak lazım..

Gittim ben günlük, gelen giden olursa dikkatli ol çöp neyim atmasınlar ,ateş falan yakarlarsa söndürsünler..

Görüşürüz..Gerçi bunun da artık farklı versiyonunu kullanıyorum bu aralar :”Görüşelim”